Ρήξη ενθέματος: όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε

Κάτι που ξεκίνησε σχεδόν σαν πείραμα το 1962, όταν ο ειδικευόμενος τότε Πλαστικός Χειρουργός Frank Gerow παρατήρησε την ομοιότητα του ασκού μιας μονάδος αίματος με το σχήμα του γυναικείου μαστού και αποφάσισε να πειραματιστεί, κατασκευάζοντας ένα αντίστοιχο ένθεμα σιλικόνης, έμελλε να καθιερωθεί διαχρονικά σαν η συνηθέστερη αισθητική επέμβαση παγκοσμίως: η αυξητική στήθους.

Στα χρόνια που ακολούθησαν τα ενθέματα σιλικόνης μελετήθηκαν σε εξωνυχιστικό βαθμό και εξελίχθηκαν ραγδαία, με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε πλέον αισίως στην όγδοη γενιά ενθεμάτων, τα οποία πιστεύεται ότι θα έχουν ένα προσδόκιμο ελεύθερο κλινικών συμπτωμάτων για περίπου 30 έτη κατά μέσο όρο.

Η συνηθέστερη απώτερη επιπλοκή της χρήσης των σιλικονούχων ενθεμάτων είναι η ρικνωτική κάψα, μια ινώδης μεμβράνη που αναπτύσσεται αντιδραστικά γύρω από το ένθεμα για να το απομονώσει, ως ξένο σώμα, από τον υπόλοιπο οργανισμό μας. Η διαδικασία αυτή ξεκινά αμέσως μετά την είσοδο του ενθέματος στο μαστό, αλλά καθίσταται κλινικά σημαντική (δίνοντας συμπτώματα όπως κνησμό, ψηλαφητές σκληρίες και παρεκτόπιση από την αρχική του θέση) συνήθως 15-20 έτη μετά το χειρουργείο.

Η κατάσταση μπορεί να διορθωθεί χειρουργικά. Η επέμβαση συνίσταται στην αντικατάσταση του παλαιού, ρικνωτικού ενθέματος μαζί με την κάψα του και την αναδιαμόρφωση  μιάς νέας θήκης για το νέο ένθεμα, ώστε ο μαστός ν' ανακτήσει το φυσιολογικό, επιθυμητό μέγεθος και σχήμα.

Ενημερωθείτε για τη σημαντικότερη επιπλοκή της.

ΦΟΡΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
euflag